Wynalazek obejmujący wyżej opisane elementy przewidziany jest do przemysłowego zastosowania. Masowa produkcja rakiety zawierającej wyżej opisane elementy pozwoli na powrót na korty zawodników po kontuzjach zwanych „łokciem tenisisty”. O tym, że jest to poważny problem wśród graczy tenisowych świadczy duża liczba opracowań na ten temat dostępnych na stronach internetowych. Przykładowo w artykule opublikowanym na portalu www.tenis.net.pl  ( http://www.tenis.net.pl/problemy-z-okciem-ramieniem/444 ) autor podkreśla, iż przyczyna tego stanu rzeczy leży przede wszystkim po stronie sprzętu. W standardowych rakietach o powodzeniu gry decyduje wiele elementów, takich, jak: siła  naciągu, wielkość rączki, waga rakiety, wyważenie oraz inne. Zły dobór któregoś z tych elementów może skutkować urazami i kontuzjami. Niestety nie ma pewnych algorytmów doboru parametrów rakiety do zawodnika i odbywa się to najczęściej metodą prób i błędów kosztem zdrowia zawodnika. Autorzy wynalazku podzielają opinię, że wysokiej jakości rakiety nowej generacji (np.: nano carbon) w znacznym stopniu redukują ryzyko kontuzji, generalnie poprzez zmniejszenie ilości drgań przenoszonych z rakiety na staw łokciowy. W tym kierunku idą nowoczesne rozwiązania zmierzające do tworzenia stref separacji drgań przenoszonych z głowy rakiety na rączkę (Dunlop Absorber, Wilson K-factor). Jednak rozwiązania te nie eliminują ryzyka kontuzji w stopniu w jakim zmniejsza to ryzyko prezentowany wynalazek,  gdyż wymagają w dalszym ciągu bardzo silnego uchwytu rakiety.

Proponowana dwuręczna rakieta powinna rozwiązać szereg zróżnicowanych problemów takich jak zmniejszenie obciążeń stawów i ścięgien ręki, rozluźnienie uchwytu rakiety, zmienne pozycje uchwytu rakiety, sytuacyjne odbicia ze znacznymi przeciążeniami. Należy tutaj podkreślić, że wprowadzenie na rynek dwuręcznej profilowanej rakiety a wraz z nią nowego stylu gry jest alternatywą dla już istniejących siłowych stylów gry. Znane są przypadki, gdy w trakcie gry z dużym poziomem adrenaliny we krwi wykonuje się ryzykowne uderzenia. Nieczyste uderzenie prowadzi zazwyczaj do bolesnej kontuzji. Zastosowanie dwuręcznych uchwytów znacznie redukuje tego typu przypadki. Autorka wynalazku poza tym twierdzi, że występowały u niej dolegliwości kręgosłupa wynikające z wcześniejszej kontuzji w przypadku stosowania jednoręcznego niesymetrycznego stylu gry. Zastosowanie nowego typu rakiety i dwuręcznego stylu gry pozwoliło ograniczyć ten typ dolegliwości.

Komentarza wynika pojęcie siłowego stylu gry. Związane ono jest z grupą zawodników, którzy dysponują znakomitymi warunkami fizycznymi i wykorzystują to do narzucania przeciwnikom ostrych forhendowych wymian z głębi kortu. W ocenie trenera[1], który jako pierwszy ma okazje trenować zawodnika rozwijającego styl gry oparty o nową konstrukcje rakiety(czyli autora wynalazku), w stosunku do nowego stylu gry nie można używać stwierdzenia, że jest on niesiłowy. Wprost przeciwnie twierdzi on, że piłki, które wychodzą spod nowej konstrukcji rakiety są bardziej dynamiczne. Prawdopodobnie jest to konsekwencja kilku nakładających się czynników:

1)   Dwuręczne uderzenie rozkłada siły na dwie ręce,

2)   Uderzenia wspomagane są całym ciałem, w szczególności skrętem tułowia (jak w golfie lub baseballu),

3)   Eliminacja psychicznej obawy o uraz pozwala na śmiałe uderzenia,

4)   Awansująca rotacja przyspiesza piłkę po odbiciu od podłoża.

Zatem należy sierdzić, że nowy styl pozwala na granie bardzo silnych piłek przy znacznie słabszej sile pojedynczej ręki zawodnika.

Wynalazek profilowanej dwuręcznej rakiety nowej generacji pozwoli na poszerzenie grupy uprawiającej tenis ziemny o osoby mniej sprawne fizycznie (dzieci, kobiety, osoby starsze) oraz powrót na korty tenisowe graczy, którzy ze względu na doznane kontuzje, musieli ograniczyć kontakt z tym sportem. Wraz z wprowadzeniem na rynek rakiety o ergonomicznie ukształtowanej rączce  oburęczny styl gry stanie się powszechny dla nowych grup użytkowników z tego względu, że  będzie wymagał mniejszego przygotowania siłowego. Nowy typ rakiety ze względu na swój anty-urazowy charakter będzie miał przede wszystkim zastosowanie rehabilitacyjne i rekreacyjne, ale będzie zapewniał także sukcesy większości zawodowych graczy ze względu na możliwość zastosowania mocno rotacyjnych technik.

Warto podkreślić, że rozwiązanie może rozwiązywać również pewne problemy, które dostrzeżono w zawodowym tenisie zarówno męskim, jak i kobiecym. Wystarczy prześledzić newsy oraz literaturze fachową, aby nabrać przekonania, że kontuzje w tenisie stanowią ogromny problem dla graczy amatorskich jak i zawodowców . Można by tutaj podać przykład Rafaela Nadala z czołówki światowych graczy dla którego  eksperci, ze względów zdrowotnych, zalecają zmianę dotychczasowego stylu gry na mniej siłowy, a tym samym mniej kontuzjogenny. Wprawdzie nowa rakieta w oczywisty sposób nie rozwiąże problemów obecnych zawodowych graczy, to jednak nowe rozwiązanie podpowiada dwie możliwości. Pierwsza to dwuręczny forhend i bekhend. Druga możliwość to stosowanie z forhendu obicia typu squash, która przypomina strzał z bicza. Uchwyt jest na samym końcu rakiety i choć nie zapewnia precyzyjnej kontroli nad piłką, to w sytuacyjnych trudnych odbiciach ze względu na bardzo silną rotację może okazać się skuteczna bronią defensywną.

W pewnym okresie czasu w grupie zawodowych graczy dominujący siłowy styl gry, zarówno mężczyzn jak i kobiet, praktycznie wyeliminował zawodników i zawodniczki o słabszych warunkach fizycznych, a dysponujących bardzo dobrą techniką. Znamiennym przykładem jest kariera Martiny Hingins, która wycofała się z kariery w obliczu zderzenia z grupą siłowo grających zawodniczek. Ponowny powrót na kort związany był ze wzmocnieniem stylu gry.

Szczególne zastosowanie będzie miała w nauczaniu uchwytów tenisowych oraz w długich cyklach treningowych przy znacznych obciążeniach. Rakieta będzie zabezpieczała przed powstaniem urazów poprzez rozluźnienie uchwytu oraz precyzyjne ustawienie (dopasowanie) ręki do rączki rakiety. Można przywołać w tym miejscu przykład z inne dziedziny sportu jakim jest szermierka. We florecie dopuszczono używanie zarówno zwykłego uchwytu jak i ergonomicznego.

Trudności w nauczaniu poprawnego stylu gry wiążą się w większości z koniecznością wzmocnienia krytycznych dla nauki tenisa partii mięśni i ścięgien jednej ręki. Rozłożenie wysiłku na dwie ręce eliminuje tę trudność. Poza tym stosowanie dwuręcznego uchwytu z obu stron tworzy okazję do bardziej równomiernej pracy całego układu mięśniowego. Tym samy uprawianiem tego sportu będą zainteresowane nowe grupy poszukujące w nim okazji do rekreacji, a także rehabilitacji.

Poza tym rakieta pozwala na opanowanie symetrycznych technik odbić tzn. oburęcznym forhendem i bekhendem, co ma znaczenie dla młodych i starszych tenisistów. Dla młodych, gdyż może prowadzić do skrzywień i nierównomiernego rozwoju układu kostnego podczas wzrostu. Dla starszych ze względu na stany zwyrodnieniowe w układzie kostnym (zwłaszcza kręgosłupa), które mogą się nasilać w przypadku niesymetrycznych ruchów.

Zaletą nowego rozwiązania jest również możliwość lepszego wizualizowania ustawienia kątów uderzania rakietą ze wglądu na spłaszczenie środkowej części rączki rakiety. Powinno to przyśpieszać proces uczenia się tenisisty nowych zagrań.

Elementy profilowanej rakiety tenisowej mogą być integralną częścią przemysłowo wytwarzanych rakiet lub elementami montowanymi osobno w tradycyjnych rakietach. Umożliwi to w dość swobodny sposób kształtować model komercjalizacji wynalazku, gdyż może być on zarówno oferowany jako osobny produkt, jak również może być skomercjalizowany poprzez sprzedaż licencji jednemu z producentów rakiet tenisowych.